Σχεδόν όλα είναι εκεί: οι καλωδιώσεις, το κατάστρωμα και το οδόστρωμα, ακόμα και τα πεζοδρόμια και ο φωτισμός. Η εμβληματική καλωδιωτή γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου «Χαρίλαος Τρικούπης» σε όλο της το μεγαλείο. Σε όλο της το μεγαλείο, αλλά σε …σμίκρυνση και φτιαγμένη όχι από τα συνήθη δομικά υλικά, αλλά κυρίως από …σπαγγέτι νούμερο 10 και νούμερο 6 και ταλιατέλες. Δημιουργοί της είναι οι φοιτητές του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, Σωτήρης Πεννιάς και Γεώργιος Πολίτης, με επιβλέποντα καθηγητή τον δρα Σωτήρη Δέμη, οι οποίοι χρειάστηκε να εργαστούν περίπου 270 ώρες για να φτιάξουν αυτή την ιδιαίτερη γέφυρα ζυμαρικών, που κέρδισε τις εντυπώσεις στο πλαίσιο σχετικού διαγωνισμού.

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Σωτήρης Πεννιάς, δευτεροετής φοιτητής κατά την κατασκευή της γέφυρας και τριτοετής πλέον, η γέφυρα έχει διαστάσεις 30 εκατοστά επί 2 μέτρα επί 40 εκατοστά και ζυγίζει 25 κιλά χωρίς την προθήκη και 32 αν συνυπολογιστεί και αυτή. «Η γέφυρα σχεδιάστηκε σε κλίμακα 1:750 (ένα προς 750). Ωστόσο, δεν ήταν εύκολο να κατασκευαστεί σε αυτή την κλίμακα, καθώς το μήκος της θα έφτανε τα τεσσεράμισι μέτρα. Έτσι κρατήσαμε τους πυλώνες σε κλίμακα 1:750 και φτιάξαμε το κατάστρωμα μικρότερο, σε κλίμακα 1:1500. Κατασκευάσαμε τη γέφυρα από το ύψος της θάλασσας και πάνω, δηλαδή όχι τα θεμέλιά της, με τις λεπτομέρειες του οδοστρώματος και του καταστρώματος, τα πεζοδρόμια και τις καλωδιώσεις της πραγματικής» σημειώνει.










